حجت‌الاسلام علی سرلک (مسئول دفتر نهادنمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه هنر): هر جا هنر به معنای واقعی کلمه میدان‌داری و خودنمایی کرده، به واقع آثار و نتایج آن کاملاً حس شده است، چرا که اساساً هنر از مقوله کشف و برقرار کردن رابطه انسان با هستی است.هنرمعبر این عالم ماده به عالم معناست، به بیان دیگر هنر سبک و توسعه معنا در عالم ماده است.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا؛ حجت الاسلام سرلک در یادداشتی با اشاره به دهه تکریم و غبارروبی مساجدمساجد گفت: مسجد نیز مکانی است که انسان‌ها می‌خواهند عمیق‌ترین و درونی‌ترین ارتباطشان را با خداوند برقرار کنند، طبیعتا هر چه بیشتر از زبان گویا و دلنشین هنر برای فضاسازی و ایجاد این رابطه استفاده شود، مناسب‌تر است و به یک ارتباط بهتر و مؤثرتر می‌انجامد. به عنوان نمونه مشاهده می‌کنید که حضرت زینب (س) یکی از تراژیک‌ترین حادثه‌های دنیا را گزارش می‌دهد، در عین حال جنبه‌های جمال و زیبایی این حادثه را روایت می‌کند و می‌گوید که «ما رأیت الا جمیلا» و این از عهده یک هنرمند خوب بر می‌آید که بتواند چنین چیزی را خلق کند.
حافظ شیرازی به شیرینی گفته است:
قلندران حقیقت به نیم جو نخرند/ قبای اطلس آن کس که از هنر عاریست
بر آستان تو مشکل توان رسید آری/ عروج بر فلک سروری به دشواریست
هر جا هنر نباشد، مشتری هم وجود ندارد، بنده گمان می‌کنم مسجد می‌تواند برای اشباع نیازهاو هیجانات جوانان، فعالیت‌های سالم و صحیح هنری را در کنار خود ساماندهی کند. همچنین ظرفیت‌هایی را به وجود بیاورد که با سطوح مختلف ذائقه‌های نوجوانان و جوانان یکی بوده و آنها را به سمت مسجد ترغیب کند.
محور مسجد اقامه نماز، تبلیغ دین و منبر برای بیان معارف و ذکر فضائل اولیاء‌الله است، البته باید با زبانی هنرمندانه همراه باشد. عبادت متن باشد و در حاشیه آن فعالیت‌های هنری و فرهنگی و حتی ورزشی مطابق سلیقه نوجوانان و جوانان باشد.
نباید این نکته را فراموش کنیم که مسجد به هرحال مسجد است، باید به واسطه کارویژه خاصی که برای عبادت دارد، سایر فعالیت‌ها در حاشیه آن قرار بگیرد و نباید اعمال عبادی تحت الشعاع دیگر فعالیت‌های قرار بگیرد، باید این فعالیت‌ها را به گونه‌ای تجویز و ترویج کنیم که مسجد به هیچ وجه از کارکرد اصلی خود دور نشود و این کارکرد نیز مشعل هدایت و چراغ راهنمای انسان، برای بسط عاشقی، مناجات و عبادت با خداوند است.نکند که خدایی ناکرده مسجد، مسجدی‌ها یا امامان جماعت فضای مسجد را ازاین هویت اصلی خود به بهانه کارهای هنری دور کنند و آن اصالت،نجابت و متن اصلی کار دستخوش آسیب شود.