جوان ذاتاً میل
به حرکت های سیاسی و اجتماعی و حضور در اجتماع دارد. لقمان حکیم فرزند خویش
را به حرکت اجتماعی امربمعروف و نهی از منکر و مقاومت در این راه امر
نمود، و گفت: «یا بُنَیَّ أَقِمِ الصَّلاةَ وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَ
انْهَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ اصْبِرْ عَلى ما أَصابَکَ إِنَّ ذلِکَ مِنْ
عَزْمِ الْأُمُورِ »(لقمان/17)، فرزندم! نماز را برپا دار و امر به معروف و
نهى از منکر کن و بر آنچه از سختىها به تو مىرسد مقاومت کن که این (صبر)
از امور واجب و مهم است.
از
آنجا که جوان بی باک و صریح است، در عرصه های سیاسی و اجتماعی حضوری چشم
گیر دارد. و انرژی سرشار خویش را در گروه های سیاسی و اجتماعی صرف می کند.
به نحوی که خود را صاحب اندیشه هایی در ابعاد مختلف سیاسی و اجتماعی می
داند. لذا کسانی که از این جذابیّت ها به نحو شایسته ای استفاده کنند می
توانند جوان را به سوی خود گرایش دهند.
خدای
متعال در قرآن کریم داستان صراحت و انتقادگری پیامبر جوانِ خود را ذکر
میکند، «قالُوا سَمِعْنا فَتًی یَذْکُرُهُمْ یُقالُ لَهُ إِبْراهِیمُ»(
انبیاء/60)، گفتند: شنیدهایم جوانى که به او ابراهیم مىگویند، بتها را
(به بدى) یاد مىکرد.لینک ادامه مقاله . . .