مسجدی که هم آموزشگاه و هم عبادتگاه است. مسجدی که طبق فرموده ی
روایات: اهل آن پرچمداران بهشت اند(طوسی، 529)، و ساکنان آن مالکان خانه
های بهشت (صدوق، 501) و تشنگان دانش (حمیری، 68).
با این اوصاف، با قطع می توان گفت که مسجد بهترین محیط برای شکل گیری شخصیت دینی افراد است.
وقتی
به شیوه های تربیتی کودکان نظر می کنیم، می یابیم که محیط، یکی از ارکان
تربیت است، که با خط دهی یکی دیگر از ارکان تربیت که والدین اند، به کامل
ترین حد خود خواهد رسید، و شاهد کودکی دین مدار خواهیم بود. لذا می توان
گفت که بهترین نوع تربیت در محیطی نورانی و با شیوه ای نورانی؛ می تواند
صورت بپذیرد....
{مشاهده متن کامل مقاله}