به گزارش محراب (پرتال مرکز رسیدگی به امور مساجد) تصور کسی که تا به حال به این منطقه نیامده و تنها از خیابان شریعتی، قلهک و دولت عبور کرده ـ مثل نگارنده این سطور ـ این است که این منطقه، منطقه‌ای غیرمذهبی باشد؛ اما بازدید ما از مسجد نتیجه‌ای درست عکس این تصور را به دست داد.
برای رسیدن به مسجد حضرت حجت باید از خیابان‌های تودرتوی زیادی بگذری؛ بعضی از آنها سربالایی و بعضی سرپایینی است. این اتفاق برای ما که وسیله شخصی نداشتیم، کمی سخت بود؛ اما طبیعت این منطقه باعث شد که پیاده‌روی خوبی داشته باشیم و از دیدن درختان بلند و سر به فلک کشیده آن بسیار لذت ببریم. طبیعت کوهستانی این محل و درختان کهنسال و بسیار آن، فضایی کاملاً لطیف به خیابان‌ها داده است و نشان از این دارد که این منطقه شاید تا دو دهه پیش، سراسر باغ و تپه بوده است. خوش به حال ساکنان این باغ‌ها قبل از تخریب و تبدیل شدن به مجتمع‌های مسکونی!
به همراه حاج آقا به طرف مسجد می‌رویم. اهالی قدیمی و اصیل محل همه با احترام و علاقه با حاج آقا سلام و احوال‌پرسی می‌کنند. این طور که پیداست رابطه‌ای صمیمی با او داردند.
بعد از خیابان‌های تو در تو از کوچه‌ای تنگ و پیچ در پیچ می‌گذریم و به ساختمان مسجد می‌رسیم. مسجد به تازگی بازسازی شده است و ساختمان و معماری زیبا و چشم‌نوازی دارد. هنوز وسایل بنایی در حیاط کوچک آن به چشم می‌خورد.
حاج آقا موسوی، امام جماعت مسجد حجت در مورد زیربنای مسجد می‌گوید: «مسجد در سه طبقه زیرزمین، شبستان طبقه اول و دوم و یک نیم طبقه در طبقه سوم ساخته شده است. زیربنای مسجد 1300 متر مربع است. زیرزمین اختصاص به آشپزخانه دارد، طبقه اول مخصوص آقایان و طبقه دوم خاص خانم‌هاست و نیم طبقه بالا حکم انباری مسجد را دارد. فعلاً مسجد فضا و جای کافی برای بخش‌های آموزشی، ورزشی و... همان‌طور که در بعضی مساجد می‌بینیم را ندارد».
ورودی مسجد تمیز و مرتب است؛ قفسه‌های جاکفشی، ساک‌های مخصوص کفش، آب سرد کن و... . شبستان مسجد کاشی‌کاری زیبا و نفیسی دارد که فضای زنده و شاداب آن فضای معطر آن را برای هر نمازگزاری جذاب‌تر می‌کند. فضای مسجد، بدون هیچ اغراقی، زنده و پرجنب‌و‌جوش است. دل‌های زنده و پرمحبت نمازگزاران این مسجد که دقایقی مانده به اذان به‌سرعت مسجد را پر می‌کنند، فضا را نورانی کرده است.
در هر دو قسمت خانم‌ها و آقایان، صندلی‌هایی که افراد کهنسال از آنها برای نماز خواندن استفاده می‌کنند طوری چیده شده است که اتصال صف‌های نماز را به هم نزند و مزاحم دیگر نمازگزاران نباشد. در همین خیابان دو مسجد دیگر وجود دارد؛ ولی مسجد حجت بسیار پرجمعیت است و در هر نماز حدود 130 تا 150 نمازگزار دارد که این جمعیت در شب‌های خاص و مناسبت‌های مذهبی بیشتر می‌شود.
خانم جهانشاهی به همراه سه خانم دیگر، مسئولیت امور مسجد در بخش بانوان را به عهده داردند و با چهره‌ای باز و گشاده، با محبت و احترام از خانم‌های نمازگزار استقبال می‌کنند و نکته‌های مورد نیاز برای حفظ نظم در مسجد را یادآوری می‌کنند.
خانم جهانشاهی دلیل پرجمعیت بودن مسجد حجت را نظم و انضباط آن می‌داند: «سه مسجد در این خیابان است؛ اما مردم به این مسجد می‌آیند. یک دلیلش این است که اینجا نظم و انضباط بشتر است. نماز‌ها مرتب اقامه می‌شود. زمان شروع نماز و پایان آن کاملاً مشخص است و وقت کسی تلف نمی‌شود.
دوم اینکه اینجا برخوردها خوب است. ما پذیرای همه جور آدمی هستیم. بسیار اتفاق می‌افتد که خانمی با حجاب نامناسب وارد می‌شود. ما با روی خوش و با محبت و احترام از او استقبال می‌کنیم چادرها را نشانش می‌دهیم و به سؤالاتش به خوبی پاسخ می‌دهیم و هر کمکی از دستمان بربیاید به او می‌کنیم. همین رفتار باعث می‌شود که آن خانم‌ها باز هم به مسجد بیایند؛ این بار با حجاب بیشتر و امیدوارتر نسبت به مسجد و اهالی آن.
سوم اینکه مردم از تمام قومیت‌ها به اینجا می‌آیند و مسجد خاص شهر یا قومیت خاصی نیست.
ما تدابیری برای حضور راحت‌تر خانم‌ها در مسجد داریم؛ مثلاً خانم‌هایی که با فرزندان کوچک خود به مسجد می‌آیند، فضایی را در مسجد برای بچه‌های آنها در نظر می‌گیریم. دوستانم با سلیقه خاصی آنجا را تزئین می‌کنند؛ مثلاً در روزهای شهادت با تورهای سبز و سیاه رنگ و در اعیاد با تور و وسایل تزئین شاد، خیمه کوچکی درست می‌کنند و وسایل نقاشی و کاردستی در آن قرار می‌دهند. بچه‌ها زیر نظر مربی سرگرم نقاشی می‌شوند و مادران با خیال آسوده در نماز و کلاسهای مسجد شرکت می‌کنند».
ابتکار جالبی که خانم جهانشاهی و دوستانشان انجام داده‌اند، گذاشتن نقاشی‌های بچه‌ها در یکی از سایت‌های مسجد، به منظور در دست رس قرار دادن فعالیت‌های مسجد، راه‌اندازی شده است: www. hoode. loxblog. Com. خانم جهانشاهی دلیل این کار را تشویق بچه‌های کوچک به آمدن به مسجد و شرکت در فعالیت‌های آن می‌داند.
مساجد ما به این‌گونه ابتکارت و استفاده از تکنولوژی که نسل امروز بیشتر با آن سرو کار دارد نیازمند است.
این مسجد دم و دستگاه عریض و طویلی ندارد. ویژگی مسجد حجت این است که بسیار مردمی است؛ یعنی همه کارهایش را خود مردم و نمازگزاران انجام می‌دهند. خانم جهانشاهی می‌گوید: «همه چیز عالی است. از نمازگزاران راضی هستیم و مشکلی نیست. نمازگزاران عاشقانه در انجام امور مسجد کمک می‌کنند. خودشان جمع می‌شوند و برنامه‌های مسجد را مکتوب می‌کنند و بعد از آن تقسیم وظیفه می‌کنند. هر کسی کاری را به عهده می‌گیرد و کارها سریع انجام می‌شود. امور جاری مسجد مثل نظافت مسجد، شستن چادرها و وسایل مسجد، همیشه انجام می‌شود و هیچ وقت در این موارد مشکل نداریم».
هنوز اذان داده نشده؛ اما بیشتر شبستان پر شده و صف‌ها تشکیل شده است. نمازگزاران از اهالی محل و از همه قشرها و سنین هستند؛ کودک، نوجوان، جوان، مسن‌ترها و پیرمردها و پیرزن‌ها. جوان‌تر‌ها بزرگتر‌ها احترام می‌گذارند و آنها که حاضر هستند، حال غایبان را می‌پرسند تا اگر مشکلی پیش آمده به یاریش بشتابند.
خانم جهانشاهی در مورد برنامه‌های مسجد با گرمای خاصی می‌گوید: «با توجه به تازه‌ساز بودن مسجد، کتابخانه مسجد در حال دایر شدن است؛ کلاسهای روخوانی و روانخوانی قرآن داریم. یکی از نمازگزاران خواهر، تحصیل‌کرده حوزه است و برای خواهران تفسیر قرآن می‌گوید. به تقاضای دختران قرار است کلاسهای هنری برای دختران جوان برگزار شود.
خلاصه این مسجد متعلق به همه مردم است. برنامه‌ها به خواست خود مردم و به دست آنها انجام می‌شود. سخنران‌های خوبی به مسجد می‌آیند مانند آقایان ناظمیان، شریعتمداری، خطیب، هوشیاری و... مداحان خوبی هم مثل آقایان عطایی، ساعی و... نیز به مسجد می‌آیند.
در مناسبت‌ها واقعاً فضای مسجد پاسخگوی جمعیت مردم نیست و این ایمان و علاقه مردم را به مسجد نشان می‌دهد».